وحید صمدی: این تصور که سرمایه همواره مطابق با الگوی کلاسیک، آنچنان که در کتاب “ثروت ملل” خوانده ایم، مبتنی بر رقابت کامل و بدون دخالت عوامل جانبی توسعه می یابد، ایده آل بخش های کوچک و متوسط بورژوازی است و با واقعیت آن طور که اتفاق می افتد تطابقی ندارد. بسیاری از تئوریسین های اقتصاد سرمایه داری همچون کینز یا جون رابینسون نشان داده اند که تئوری توسعه موزون سرمایه و رقابت کامل -بی ارتباط با دایره قدرت-  بیشتر از ذهن نظریه پردازانش بیرون آمده است به جای پیشگفتار:نوشته حاضر بخش اول از مقاله ای است مفصل تر که در سه بخش منتشر خواهد شد. این بخش در واقع مقدمه ای است نسبتا طولانی در نقد متد غالب در تحلیل تحولات اجتماعی- سیاسی. همچنین اشاره ای داشته ام به دلایل نوشتن این مجموعه از مقالات و شرایطی که بررسی مادی و دیالکتیکی توسعه سرمایه داری در ایران را ضروری ساخته است. علاوه بر این، به طور گذرا به نقد چند گفتمان پرداخته ام که دیسکورس غالب بر اندیشه چپ ایران در دو دهه و به خصوص دهه اخیر بوده است. بحث اصلی درباره توسعه سرمایه داری در ایران در دهه  ۷۰  و ۸۰  خورشیدی را به قسمت های بعدی مقاله واگذار کرده ام. از آن جا که ممکن است نوشتن کل مطلب به درازا بکشد ترجیح دادم که مقاله را در سه قسمت در اختیار خوانندگان قرار دهم. ادامه خواندن Continue reading →