منشور سیاسی برای تشکلِ چپِ جدید/فرامرز دادور

منشور سیاسی برای تشکلِ چپِ جدید
تشکلِ چپِ جدید که از درون سه سازمانِ چپ و کنشگرانِ چپ پدیدار گشته، حرکتی لازم برای ِ تقویتِ جنبشِ آزادیخواه و عدالتجو در ایران است. در ۳۵ سالِ گذشته در زیر سلطهِ نظامِ فقاهتی، مردم ایران از مشارکت در استقرارِ آرمانهای دمکراتیکِ انقلاب ۱۳۵۷، یعنی دمکراسی و عدالتِ اجتماعی منع شده اند. از همان اوایلِ انقلاب جنبشِ آزادیخواهِ مردم و از جمله بخشهای کارگری، زنان، جوانان، دانشجویان و اقلیتهای ملی/مذهبی با سرکوبهای وحشیانهِ حکومتگران روبرو شده، هزاران نفر از دگراندیشان و فعالانِ سیاسی/اجتماعی به قتل رسیده و ده ها هزار نفر حبس و شکنجه شده اند. حاکمانِ تاریک اندیش، بخاطرِ حفظِ نظام و در مخالفتِ با ارزشهای پیشرفته و مدنیِ انسانی و با توسل به مقابلهِ ایدئولوژیک و عقیدتی با تهاجماتِ سیاسی/نظامی از سوی امپریالیسم امریکا و متحدینِ غربی و محلیِ آن در منطقه، با همسان معرفی نمودنِ آزادیهای اجتماعی با “فرهنگِ ابتذالِ غرب” و به بهانهِ “حفظِ دستاوردهای انقلابِ اسلامی”، با استفاده از مکانیسمهایِ شدیدِ امنیتی برای سرکوبِ فعالانِ پیشروِ سیاسی/اجتماعی و در واقع نفیِ هر نوع آزادیهای سیاسی/مدنی و سلطهِ اختناقِ مرگ آور در جامعه، زمینه را برای شعله ور نمودنِ جنگِ خانمانسوزِ ایران و عراق نیز فراهم نموده، متعاقبا از هر گونه پیشرفت در راستایِ توسعهِ دمکراتیک و عادلانهِ جامعه جلوگیری نمود. اوضاع کنونی در ایران به گونه ای است که علاوه بر وجودِ مناسباتِ استثماریِ سرمایه داریِ معمول در جهانِ امروز، سیطرهِ ستمهای مضاعفِ سیاسی/اجتماعیِ ناشی از سیادتِ حکومتِ خودکامهِ مذهبی، وضعیتِ غیر دمکراتیک و تبعیض آمیز را برای مردم، در ابعادِ وسیعِ زندگی غیر قابلِ تحمل نموده است. حکومتگران با تحمیلِ موازین مذهبیِ قرون وسطائیِ درج گردیده شده در قانونِ اساسیِ جمهوری اسلامی، اضافه بر وجودِ نابرابریها و ناعدالتیهایِ معمولِ ناشی از تفاوتِ طبقاتی و شیوع فقر و محرومیت در میان اکثریت توده های مردم، اضافتاً به درجهِ تبعیضاتِ اجتماعی علیه زنان و دگر اندیشان مذهبی و ملیتی افزوده اند. ادامه خواندن Continue reading


وحدت ضرورتی اجتناب ناپذیر

وحدت ضرورتی اجتناب ناپذیر
اکنون ما و شما گر چه ممکن است به دلیل همان فاصله جغرافیایی هنور سرشار از تفاوت ها در نگاه به اساسی ترین مبانی پروژه وحدت باشیم همان مباحثی که روشن می سازد برنامه، استراتژی سیاسی و ساختار تشکیلات حزبی چه باید باشد! اما رفیقانه به تلاش شما مومن بوده و میخواهیم مجدانه در ارایه برنامه های تدارک شده پروژه وحدت بکوشید.
به : گروه کار تدارک و سازماندهی پروژه وحدت چپ !
به همه رفقایی که به پروژه وحدت چپ جان بخشیدند!
با درود !
نامه پر از احساس تان اگر چه دیر هنگام اما امید بخش و راهگشاست. به نوبه خود قدردان این کار سترگ و بزرگی که به انجامش ایستاده اید هستم. از شما به پاس شکیبایی، شجاعت و هوشمندی و کنش آگاهانه ای که رقم زدید سپاسگزارم. ادامه خواندن Continue reading


نامه به کوشندگان چپ دمکرات و سوسیالیست درونمرز

نامه به کوشندگان چپ دمکرات و سوسیالیست درونمرز

برای وحدت چپ دمکرات و سوسیالیست

درودهای گرم به شما یاران در ایران و به شما کوشندگان پر تلاش راه آزادی و‌ سوسیالیسم!
می دانید و می دانیم که ما را فاصله از هم، فقط و فقط جغرافیاست. ارزش‌های ماندگار تاریخ سراسر پیکار چپ، انگیزه‌ها برای خیزش‌ها و ایستادگی‌های امروزین‌ علیه زور و ستم و نیز عزم در پیشواز رفتن فردای بهتر، در همه ما وجوهی یگانه‌اند. جملگی اینان، از یک نیاز بزرگ و از یک چشم انداز کلان مایه می گیرند که همانا برون رفت است از انواع تبعیضات ناشی از نظام سرمایه داری که در ایران ما بطور ویژه متجلی است در استبداد دینی. ملهم‌اند از گزینشی برای رسیدن به دمکراسی و آزادی و سوسیالیسم. اینهایند که ما را با یکدیگر گره می زنند. ما، به انتخاب اجتماعی واحد تعلق داریم. هم از این رو، استوار و هم پیوند بر سر یک آرزو و آرمان ایستاده‌ایم؛ ایستادگی بر فردیت شهروند تعاون پذیر وعدالتخواه است که ما را بمثابه چپ امروزین – چپ دمکرات- به تعریف می کشد و یکی از تمایزات بنیادی ما با برخی خوانش‌ها از چپ را رقم می زند. همین تحقق عدالت اجتماعی در پیوند با حقوق شهروندی است که می تواند گسترده ترین چتر بر سر همه ما هم آرمان‌های متعلق به سرزمین ایران را فراهم آورد و پل پیوندی شود میان ما و دیگر همراهانمان در پهنه گیتی. چنین افق گشایی، در راستای پدید آوردن چنان شرایطی است در کره خاکی ما تا در آن بتوان بر بربریت تالان‌گری، تخریب طبیعت و بهره کشی انسان از انسان نقطه پایان گذاشت و انسانیت را در آزادی و رفاه آدمیان و دوستی آنان با طبیعت‌ محقق کرد. ادامه خواندن Continue reading


کدام حزب یا تشکیلات؟/احمد فرهادی

کدام حزب یا تشکیلات؟
احمد فرهادی

چندی پیش گردانندگانِ «پروژهٔ شکل‌دهی تشکل بزرگ چپ» کنفرانسی برگزار کردند. پیشاپیش «گروه کار نظری ـ برنامه ای» این جریان از فعالان خواسته بود در بارهٔ «کدام چپ؟ کدام سوسیالیسم؟» و «کدام حزب یا تشکیلات؟» دیدگاه‌های خود را با کنفرانس در میان بگذارند. نگارنده، گرچه در کنفرانس شرکت نکرد، دو نوشته با نام «کدام چپ؟» در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۹۲ و «کدام سوسیالیسم؟» در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۳ منتشر نمود. اینک نوشتهٔ سوم و پایانی. ادامه خواندن Continue reading


نگاهی به مباحث کنفرانس پیرامون استراتژی سیاسی چپ در شرائط کنونی
دعوت به بحث و گفتگو

موضوع جلسه:

نگاهی به مباحث کنفرانس پیرامون

استراتژی سیاسی چپ در شرائط کنونی

زمان : ۱۲مرداد ۱۳۹۳ – ۳ اوت ۲۰۱۴

از ساعت :

۲۱:۳۰ تا ۰۱:۳۰ به وقت تهران

۱۹:۰۰ تا ۲۳:۰۰ به وقت اروپا

۱۱:۰۰ تا ۱۵:۰۰ به وقت شرق امریکا

آغاز گران بحث :

بهزاد کریمی – رسول آذرنوش

آدرس اطاق:

Paltalk Rooms-Chat Rooms- Asia and Pacific – Vahdatechap

در این جلسه، وقت کافی به شرکت کنندگان داده می شود تا طرح نظر و گفتگو کنند.

اعضای سازمان ها و کنشگران مشارکت کننده، اطلاعات لازم برای ورود به اتاق پالتاکی را از طریق ارتباط خود دریافت می کنند.

علاقمندان به شرکت در جلسه پالتاکی  برای دریافت اطلاعات مربوط به شرکت در جلسه، می توانند از طریق آدرس ایمیل زیر تماس بگیرند :

tamas@vahdatechap.info

گروه کار سیاسی

پروژه شکل‌دهی تشکل یزرگ چپ

پنجشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳ – ۲۲ ژاوئیه ۲۰۱۴


پیرامون استراتژی سیاسی
برداشت از طرح‌ها و مباحث کنفرانس “وحدت چپ”

الف) میثاق اصلی کنفرانس در تبیین یک استراتژی سیاسی

۱- گفتارهای این کنفرانس، به تصریح یا که در مضمون، جملگی بر چهره نمایی چپ در وجود یک استراتژی سیاسی متکی بر تجارب غنی و نیز ناکامی‌های پیشین چپ ایران و جهان تاکید داشتند. استراتژی چپی متمایز با دیروز خود و منعکس در راهبردی که در آن باورمندی به آزادی، پایبندی بر اصول دموکراسی، با چشم انداز سوسیالیستی و دفاع از محیط زیست تجلی می یابند.

۲- جدا از تمایل یا عدم تمایل برای استفاده از واژه «استراتژی»، اما این نظر در کنفرانس غالب بود که استراتژی سیاسی در مفهوم نقشه راه، می باید رکن پایه ای در منشور موسسان ما باشد. این استراتژی معطوف به تحقق آن اهدافی است که می توانند در دستور کار جامعه قرار بگیرند و در ظرفیت آن بگنجند. صراحت در اهداف استراتژیک، وفاداری بر موضع اپوزیسیونی در قبال موانع تحقق این اهداف، و پیشبرد استراتژی سیاسی در پیوند و متناسب با امکانات مدام در حال تغییر جامعه، مورد وفاق عمومی بود. ادامه خواندن Continue reading


گزارش گروه تدارک و سازماندهی به دومین کنفرانس حضوری

از کنفرانس حضوری نخست که در ۳۰ نوامبر و اول دسامبر ۲۰۱۳ برگزار شد تا این کنفرانس ۷ ماه گذشته است. در مجموع می توان گفت که روند پروژه وحدت به رغم مشکلات برپایه نقشه راه پیش رفته است. ما توانستیم کنفرانس حضوری دوم را تدارک دیده و برگزار کنیم. امیدواریم کنفرانس سوم هم در ماه های آتی برگزار شود تا بتوانیم بر طبق نقشه راه در سال آتی کنگره مشترک را تدارک ببینیم. و اما اقدات ما:

اول- .تلاش شد کارهای خود گروه کار تدارک و سازماندهی، سامان بهتری بگیرد. در ساختار و شیوه کارش اصلاحاتی صورت گرفت. از آن پس جلسات منظم و مستمر اینترنتی هر دو هفته یکبار و حضوری در محدوده سه ماه یکبار برگزار شد. مناسبات بین گروه کار تدارک و سازماندهی با دیگر گروه های کار وضوح و تحرک بیشتری پیدا کرد. گزارش تصمیمات و انجام وظایف سریع در اختیار فعالان پروژه گذاشته شد.

 گروه کار ساختار و اساسنامه پس از کنفرانس تشکیل شد و این گروه پیرامون گره های اساسنامه مباحث ساختاری را تداوم داده و وظابف خود را پیش می برد.

 گروه تبلیغات نیز در آستانه این کنفرانس تشکیل شد. تاخیر در تشکیل این گروه به دلیل کمبود داوطلب بوده است.

همچنین زیر گروه سایت اتحاد چپ تشکیل شد. این گروه در این مدت توانسته است با تغییرات مثبتی در سایت، کار را تداوم بخشد.

یکی از نواقص این بود که جلسات گروه تدارک و سازماندهی منظم نبود و و وظایف آن خوب انجام نمی شد. دیگری عدم روشنی در تقسیم کار در ارتباط با دیگر گروه های کار بود. تلاش شد با این نقص برخورد شود و گروه تدارک و سازماندهی در نقشی که در نقشه راه به عهده اش نهاده شده انجام وظیفه نماید.

دوم- مهمترین اقدام گروه کار تدارک و سازماندهی، تدوین زمانبندی جامع و تفصیلی پروژه وحدت، با راهنما قرار دادن زمانبندی نقشه راه بود و برای اینکه این زمانبندی رعایت شود، وظایف در دستور را مجددا بررسی و هر آنجا که پیشبرد وظایف از محدوده زمان “نقشه راه” فراتر می رفت تلاش نمود انجام وظیفه به شکلی صورت گیرد که با زمانبندی نقشه راه در تناقض قرار نگیرد. زمانبندی کلی نقشه راه چنین تفکیک و اجرائی شد:

زمان برای روشن کردن گره گاههای نظری، سیاسی و تشکیلاتی تا پایان آوریل.

 زمان انتشار اسناد تا پایان ماه اکتبر.

تهیه اسناد نهائی برای ارائه به سازمانها و کنشگران تا پایان فوریه.

و بالاخره زمان برگزاری کنگره وحدت محدوده ژوئن و ژوئیه ۲۰۱۵٫

سوم- برای اینکه گروه های کار بتوانند در تدوین اسناد نقش موثرتری ایفا کنند، گروه کار تدارک و سازماندهی یکی از تصمیمات  قبلی خود را تصحیح نمود. آن تصمیم چنین بود

گروه های کار “تنها در صورتی رأساً دست به تدوین طرح برنامه ای و اساسنامه ای خواهند زد و باید بزنند که هیچ طرحی توسط فعالان در پروژه ارائه نشده باشد.”

برای جهت دادن به مباحث حول اسناد، تاکید شد علاوه بر فعالان پروژه، گروه های کار نیز  تدوین اسناد را در دستور کار خود بگذارند.

بر این اساس زمانبندی فوق الذکر که زمان آماده شدن طرح اسناد توسط گروه های کار نیز در آن پیش بینی شده است، اصلاح و تکمیل گردید.

با توجه به اینکه روند مباحث حول مسائل گرهی بدرجاتی تا کنون پیش رفته است، گروه کار تدارک و سازماندهی تصمیم گرفت مباحث نظری، سیاسی و تشکیلاتی را از این پس به سمت “سند محوری” سوق دهد تا امکان جمعبندی روی توافقات و تفاوت ها سهل تر شود.

چهارم- تا کنون کنفرانس پالتاکی هر ماه به طور مرتب برگزار شده و از این پس نیز می کوشیم ماهانه یک کنفرانس پالتاکی برگزار شود.

جلب فعالان چپ در داخل کشور و نیز جوانان چپ به پروژه، از جمله مشغله های فکری گروه کار تدارک و سازماندهی بوده است. در فاصله دو کنفرانس حضوری تصمیم گرفته شد که نامه ای برای فعالان چپ در داخل کشور نوشته شود و از آنها برای فعال شدن در این پروژه دعوت شود. متن نامه تهیه شده است اما تصمیم در مورد انتشار آن به بعد از این کنفرانس موکول شده است.

برای این کنفرانس مباحث به صورت یک کتابچه تنظیم شده و از طریق سایت ها قابل دسترسی است. مجموعه طرح اسناد نیز جداگانه چاپ شده و در این کنفرانس موجود است.

مصاحبه هائی با برخی فعالان این پروژه در ارتباط با این کنفرانس صورت گرفته و منتشر شده است. قرار است گزارش برگزاری این کنفرانس، گزارش روزانه آن و جمعبندی نظرات و مباحث این کنفرانس نیز، در کوتاه ترین زمان پس از کنفرانس، منتشر شود.

از طرف گروه کار تدارک و  سازماندهی

محمد اعظمی


گزارش کنفرانس حضوری پروژه وحدت چپ پیرامون استراتژی سیاسی

گروه کار تدارک و سازماندهی پروژه وحدت چپ

دومین کنفرانس حضوری پروژۀ “وحدت چپ”، که به استراتژی سیاسی اختصاص داشت، طی روزهای ۵ و ۶ ژوئیه ۲۰۱۴ در شهر کلن آلمان برگزار شد. مباحث پیرامون استراتژی سیاسی به صورت تفکیک شده در سه بخش، یک- هدف استراتژی سیاسی در شرایط کنونی، دو- پایگاه اجتماعی و نیروی گذار به دمکراسی و سه- روشها و نیروها در دستور قرار داشت. پیش از ورود به این مباحث، انتخاب هیئت رئیسه کنفرانس در دستور قرار گرفت و ترکیب سه نفره از اعضای شرکت کننده که توسط گروه تدارک و سازماندهی پیشنهاد شده بودند مورد تائید کنفرانس قرار گرفت.

کنفرانس با یک دقیقه سکوت، به احترام جانباختگان راه آزادی و عدالت، کار خود را آغاز نمود. در دستور کار کنفرانس، علاوه بر استراتژی سیاسی، گزارش پیشرفت کار در فاصله دو کنفرانس حضوری و همچنین برداشت گروه کار سیاسی از طرح ها و نگرش های مطروحه درکنفرانس، قرار داشت. به این موصوعات “بحث حول چگونگی پیشبرد پروژه وحدت، مشکلات آن” نیز افزوده شد. در این دو روز، شرکت کنندگان ۱۰۰ نوبت و مجموعا ۱۳ ساعت، پیرامون موضوعات صحبت کردند. فضای گفتگو در مجموع دوستانه و صریح و استدلالی بود. در مباحث استراتژی سیاسی، تاکیدات و زاویه های متفاوت و بعضا فاصله دار وجود داشت.

اما فشرده گزارش موضوعات در دستور این کنفرانس:

 

یک- گزارش پیشرفت وظایف در فاصله دو کنفرانس حضوری

پیرامون این موضوع مسئول گروه تدارک و سازماندهی گزارشی از چگونگی پیشرفت کار ارائه نمود. در این گزارش چنین آمده است:

از کنفرانس حضوری نخست که در ۳۰ نوامبر و اول دسامبر ۲۰۱۳ برگزار شد تا این کنفرانس ۷ ماه گذشته است. در مجموع می توان گفت که روند پروژه وحدت به رغم مشکلاتش، برپایه نقشه راه پیش رفته است. ما توانستیم کنفرانس حضوری دوم را تدارک دیده و برگزار کنیم. امیدواریم کنفرانس سوم هم در ماه های آتی برگزار شود تا بتوانیم بر طبق نقشه راه در سال آتی کنگره مشترک را تدارک ببینیم. در گزارش از جمله آمده بود

مهمترین اقدام گروه کار تدارک و سازماندهی، تدوین زمانبندی جامع و تفصیلی پروژه وحدت، با راهنما قرار دادن زمانبندی نقشه راه بود و برای اینکه این زمانبندی رعایت شود، وظایف در دستور را مجددا بررسی و هر آنجا که پیشبرد وظایف از محدوده زمان “نقشه راه” فراتر می رفت تلاش نمود انجام وظیفه به شکلی صورت گیرد که با زمانبندی نقشه راه در تناقض قرار نگیرد.

همچنین گزارش تصریح می کرد که با توجه به اینکه روند مباحث حول مسائل گرهی بدرجاتی تا کنون پیش رفته است، گروه کار تدارک و سازماندهی تصمیم گرفت مباحث نظری، سیاسی و تشکیلاتی را از این پس به سمت “سند محوری” سوق دهد تا امکان جمعبندی روی توافقات و تفاوت ها سهل تر شود.

 

دو- مباحث استراتژی سیاسی

دومین موضوع در دستور کنفرانس، بحث در رابطه با استراتژی سیاسی بود که در سه بخش، با تمرکز به نکات گرهی زیر بدانها پرداخته شد:

هدف استراتژی سیاسی در شرایط کنونی

* الزامات جامعه ما و موانع تحقق آن، گذار از جمهوری اسلامی و چشم انداز یک ساختار دمکراتیک

* هدف استراتژی و استراتژی سیاسی ما در شرائط کنونی، مشخصه های استراتژی سیاسی ما

پایگاه اجتماعی و نیروی گذار به دمکراسی

* نیروهای اجتماعی و سیاسی پیشبرنده استراتژی سیاسی، امکانات برای تحقق استراتژی چپ

* جایگاه جنبش های کارگران، زنان، ملیت ها / اقوام، جوانان و سایر جنبش های اجتماعی و مطالباتی در استراتژی ما

* مولفه های اصلی استراتژیک در حوزه های سیاسی/اقتصادی/اجتماعی

روش ها و نیروها

* روش ها، اشکال مبارزه و شعارهای چپ

* اتحادها و ائتلاف های چپ

* جایگاه عامل بین المللی در استراتژی سیاسی چپ

جمعبندی مباحث کنفرانس پیرامون استراتژی سیاسی، جداگانه انتشار خواهد یافت.

 

سه- چگونگی پیشبرد پروژه وحدت چپ

سومین موضوع در دستور چگونگی پیشبرد پروژه وحدت چپ بود. در این زمینه نظرات مختلفی از زوایای متفاوت، پیرامون این پروژه و نیز انتقاداتی به کیفیت پیشبرد پروژه، مطرح شدند. قابل انتظار است که نسبت به امکان موفقیت پروژه تا نیل به هدف خود، ارزیابیهای متنوعی وجود داشته باشند.

یک نظر در مجموع اسناد ارائه شده را در یک راستا می دانست. این نظر هر چند بر تفاوتها نیز تاکید می نمود اما عنوان می کرد که عموم افراد این پروژه در مساله گذر از جمهوری اسلامی و استقرار دموکراسی در یک چارچوب قرار دارند. جدائی دین و دولت، دفاع از آزادی ها و دفاع از انتخابات آزاد، مخالفت با هر نوع تبعیض جنسی، قومی، ملی، نژادی و … مورد تاکید همه اسناد بوده است. در همه این اسناد و البته هرکدام به زبان خود مبارزه خشونت پرهیز را تائید و از همه اشکال متنوع مبارزه و ابتکارات مبارزاتی مردم دفاع کرده اند. تاکید بر جنبش های اجتماعی و پشتیبانی از آنها، دفاع از مطالبات مردم مورد تاکید عموم اسناد بوده است. البته در زمینه همکاری و اتحاد، هم اشترک قابل تکیه وجود دارد و هم تفاوت های اساسی دیده می شود. در روش برخورد با مسائل مهم و موضوعات سیاسی نیز تفاوت و اشتراک در هر دو وجه کم نیست. این نظر تاکید داشت که با این اشترکات می توان یک تشکل نیرومند چپ ایجاد کرد و برای اختلافات نیز راه حل های دموکراتیک پیدا نمود.

نظر مشابهی عنوان می نمود که دو گرایش در رابطه با استراتژی سیاسی وجود دارد که باید تفاوتهای آنها هر چه بیشتر مشخص شوند. پس از ترسیم روشن تفاوت ها، این دو گرایش می توانند بر اساس اشتراکات خود یک تشکیلات ایجاد کنند. مشروط به اینکه در آن تشکیلات، گرایش اقلیت بتواند هم در عمل و هم در نظر، آزادی لازم را برای تحرک داشته باشد.

نگاه دیگری حد اختلاف روی مسائل نظری و سیاسی را بالا می دانست و نسبت به تحقق وحدت تردید داشت. برای ادامه این پروژه هم پیشنهاد می کرد که بهتر است هدف این پروژه از وحدت تشکیلاتی، به اتحاد چپ تغییر کند تا هم هویت سازمانی جریانات حفظ شود و هم این جمع بتواند در پراتیک سیاسی فعالتر مشارکت کند.

یک نگاه هم موفقیت پروژه را نه با نیل به وحدت، بلکه با بجا گذاشتن تجربه ای دموکراتیک، منظم و در اسنادی که بتوانند تحولات این نحله از چپ را در دهه های اخیر به نحوی عالی بازتاب دهند، تعریف می کرد.

انتقاداتی نیز به کیفیت پیشبرد پروژه مطرح شد:

نظری نسبت به بوروکراتیک بودن این پروژه و تمرکز قدرت تصمیم گیری در گروه کار تدارک و سازماندهی انتقاد می نمود و کم تحرکی و مشارکت ضعیف فعالان این پروژه در وظایف و کارهای فرا رویمان را ناشی از حاکمیت شیوه های بوروکراتیک بر مناسبات افراد و ساختار پروژه وحدت می دانست. این نظر مهم ترین وظیفه گروه تدارک و سازماندهی را آماده کردن شرایطی می دانست که فعالان گرایشهای مختلف بتوانند همدیگر را بیابند و نظرات خود را به شکل مشترک تدوین و طرح کنند.

انتقاد دیگری به سرعت پیشرفت پروژه وحدت وجود داشت و مطرح می نمود که گروه کار تدارک و سازماندهی به زمان پیش بینی شده در نقشه راه توجه نداشته و در زمانبندی خود وقت زیادی روی مقولات عمومی نظری صرف کرده است. البته این نظر تاکید داشت که سازماندهندگان این کنفرانس، جهت گیری دیگری را اخذ کرده اند و اظهار امیدواری می نمود که در محدوده زمان تعیین شده در نقشه راه، پروژه وحدت به سرانجام برسد.

یکی از مهم ترین انتقادها به این پروژه، که نسبتا وسیع مطرح بود، نداشتن پراتیک سیاسی و اتخاذ موضع مشترک سیاسی توسط جریانات شرکت کننده در پروژه وحدت بود. انتقاد کنندگان عنوان می کردند که بی توجهی به موضع مشترک سیاسی موجب دلسردی شده است. در این رابطه پیشنهادی به مسئولان جریانات سیاسی ارائه شد تا با ایجاد گروهی مشترک برای اتخاذ موضع، این ضعف برطرف شود.

 

چهار- برداشت از طرح ها و مباحث پیرامون استراتژی سیاسی

در این زمینه گروه کار سیاسی هم بر اساس نوشته های مکتوب فعالان پروژه و هم با تکیه بر سخنان آنها در کنفرانس، مطلبی تدوین و کوشیده بود اشتراکات و تفاوتها را جمعبندی نماید. این مطلب که به همت و تلاش گروه کار سیاسی در فرصت کوتاهی تدوین نهائی شده بود، برای اظهار نظر کلی پیرامون آن یا تکمیل و تدقیق آن به بحث گذاشته شد. قرار شد افراد پیشنهادها و انتقادات مشخص شان، به ویژه مواردی که در جمعبندی منعکس نیست، برای گروه کار سیاسی ارسال کنند تا مطلب بتواند اشتراکات و تفاوتها را به شکل جامع و روشنی جمعبندی نماید.

 


پرسش و پاسخ درباره کنفرانس حضوری پروژه وحدت چپ
پیرامون مباحث استراتژی سیاسی

مصاحبه با رسول آذرنوش، محمد اعظمی، خسرو امیری، بهروز خلیق، فرامرز دادور و مسعود فتحی

رسول آذرنوش: کنفرانس پیش رو، کنفرانسی سند محور خواهد بود

١. کنفرانس جضوری برای بحث در باره استراتژی سیاسی در روزهای ۵ و۶ ژوئیه در شهر کلن المان برگزار می شود. چرا چنین کنفرانس هائی در رابطه با پروژه وحدت برگزار می شود؟ کنفرانس ها چه نقشی در پروژه وحدت چپ دارند؟
ازحدود یک سال پیش، در پی فراخوان سه سازمان فعال در این پروژه، جمعی از فعالان چپ از جمله خود من با پشتیبانی از آن به این روند پیوستیم با این هدف که در راه وحدت طیفی از نیرو های اپوزیسیون چپ ایران نقشی فعال داشته باشیم. طبعا تحقق پایدار این پروژه نیازمند داشتن مواضع مشترک لااقل در مسائل کلان مربوط به برنامه و استراتژی سیاسی و اساسنامه است. از اینرو، در ۲۲ ژوئن سال گذشته طی یک جلسه مشترک طرحی تحت عنوان نقشه راه به تصویب رسید که مبین چگونگی رسیدن به این مواضع مشترک است که باید بصورت یک منشور موسسان پایه های سازمان جدید را تشکیل دهند. ادامه خواندن Continue reading


گفتاری در باره ی «استراتزی چپ»
از دیدگاه چپِ رهایی خواه

 شیدان وثیق

ژوییه ۲۰۱۴ – تیر ۱۳۹۳

cvassigh@wanadoo.fr

چپِ مورد نظر ما واژه استراتژی را در گفتمان سیاسی خود به کار نمی گیرد. «استراتژی»، عبارتی است یونانی که از واژگان نظامی وارد سیاست شده است. استراتُس یعنی ارتش. استراتاگوس یعنی فرمانده نظامی. استراتزی یعنی هنر هدایت و صف آرایی سپاهیان در میدان جنگ با هدفِ غلبه بر دشمن. از این واژه امروزه در همه جا و در هر موضوعی استفاده می شود. اما بهتر است که ما از این کار در حوزه ی سیاست پرهیز کنیم. سیاستی که می خواهیم به گونه ای دِگر پیش بریم. طرح استراتزی در دیسکور سیاسی به طور کلی بیانگر دریافتی شبانی- نظامی از سیاست است. استراتزی در سیاست را همواره تکنیک هدایتِ هدفمندِ مبارزه توسط حزب راهبر برای احراز قدرت سیاسی تبیین می کنند. در این دریافت سنتی از سیاست، سیاست یا آن چیزی می شود که به قول کلاسویتز ادامه ی آن جنگ است (جنگ ادامه ی سیاست به شکلی دیگر است، بنا بر فرمول معروف سردار پروسی در سده هیجده) و یا به گفته فوکو، سیاست، همان ادامه ی جنگ است. به واقع تعریف او درست است. سیاست، امروزه، چیزی نیست جز جنگ برای تصرف قدرت و حاکمیت. پس گسست در مبانی نظری و عملی از چنین تعریف و درکی از سیاست که ما سیاست واقعن موجود می نامیم، یکی از وظایف عاجل کنونی جپِ دیگر یا رهایی خواه می شود. ادامه خواندن Continue reading